ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΩΝ “ΕΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ” – ΕΝΑ ΖΩΝΤΑΝΟ ΚΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Β.Ι. ΛΕΝΙΝ

Εκτιμώντας την ιδιαίτερη πολιτική του ζωντάνια και την ιδεολογική του επικαιρότητα στις δικές μας ημέρες (καθώς τα ζητήματα που αφορούν το ρόλο και τον χαρακτήρα της ΕΕ αποτελούν – δίκαια και αντικειμενικά – πεδίο διαλόγου και οξύτατης πολιτικής – ιδεολογικής αντιπαράθεσης) δημοσιεύουμε το άρθρο του Β.Ι. ΛΕΝΙΝ σχετικά με “το σύνθημα για τις ενωμένες πολιτείες της Ευρώπης” γραμμένο το 1915.

“Στο № 40 του «Σοσιαλ-Δημοκράτη» αναφέραμε, ότι η Συνδιάσκεψη των Οργανώσεων του εξωτερικού του κόμματός μας αποφάσισε να αναβάλει το ερώτημα για το σύνθημα «Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης» μέχρι τη διεξαγωγή της συζήτησης στον Τύπο της οικονομικής πτυχής του ζητήματος.

Η συζήτηση γι’ αυτό το ζήτημα έλαβε στη Συνδιάσκεψή μας μονόπλευρα πολιτικό χαρακτήρα. Εν μέρει αυτό προκλήθηκε, ίσως, από το ότι στο Μανιφέστο της Κεντρικής Επιτροπής αυτό το σύνθημα ήταν ευθέως διατυπωμένο ως πολιτικό («το αμεσότερο πολιτικό σύνθημα», λέγεται εκεί), και μάλιστα όχι μόνο προκρίνονται οι δημοκρατικές Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, αλλά και υπογραμμίζεται ειδικά, ότι «χωρίς επαναστατική ανατροπή της γερμανικής, αυστριακής και ρωσικής μοναρχίας» αυτό το σύνθημα είναι χωρίς νόημα και ψεύτικο.

Το να φέρνει κανείς αντίρρηση σε μια τέτοια διατύπωση του ερωτήματος στ όρια της πολιτικής αξιολόγησης του συγκεκριμένου συνθήματος – για παράδειγμα, από την άποψη ότι εμποδίζει ή αποδυναμώνει κλπ το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης, είναι εντελώς λάθος. Οι πολιτικές αλλαγές σε μια πραγματικά δημοκρατική κατεύθυνση, πολύ δε περισσότερο οι πολιτικές επαναστάσεις, σε καμία περίπτωση, ποτέ και σε οποιεσδήποτε συνθήκες δεν μπορούν να εμποδίσουν, ούτε να αποδυναμώσουν το σύνθημα της σοσιαλιστικής επανάστασης. Αντίθετα, πάντα τη φέρνουν πιο κοντά, διευρύνουν τη βάση της, προσελκύουν στον σοσιαλιστικό αγώνα νέα μικροαστικά στρώματα και ημιπρολεταριακές μάζες. …

Περισσότερα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ (ΣΧΟΛΙΟ)

Η επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα, με την ιδιότητα του πρόεδρου (για κάποιους σουλτανό/πρόεδρου) της Τουρκίας, συζητήθηκε πολύ και στο εσωτερικό της χώρας μας – και – στην Τουρκία – και – διεθνώς. Σίγουρα οι εκτιμήσεις, οι προσεγγίσεις και τα σχόλια τόσο για το ίδιο το ταξίδι, όσο και για τα διαδραματιζόμενα, σχετίζονται και εκφράζουν την γενικότερη πολιτική βάση και την αφετηρία με την οποία ο καθένας τοποθετείται στο ζήτημα. Είναι όμως – σε κάθε περίπτωση – αδιαμφισβήτητο, πως η γενική εικόνα που δόθηκε από τα μέσα ενημέρωσης (ελληνικά – τουρκικά και διεθνή) μίλησε για μία επίσκεψη σε κλίμα έντασης και πόλωσης, ενώ στο εσωτερικό της χώρας δεν έλειψαν οι εκτιμήσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης (ΝΔ – ΠΑΣΟΚ) για “απροετοίμαστη” και αχρείαστη συνάντηση της εγχώριας πολιτικής ηγεσίας (Παυλόπουλος – Τσίπρας) με τον Τούρκο ηγέτη. Κεντρικό ζήτημα στον ευρύτερο προβληματισμό και στην κριτική που ασκήθηκε αποτέλεσε το εάν ο Ερντογάν χρησιμοποίησε το συγκεκριμένο ταξίδι εργασίας στη χώρα μας για να προωθήσει τις τουρκικές θέσεις και κυρίως να αμφισβητήσει και να “αποδομήσει” την Συνθήκη της Λωζάνης, προς όφελος των Τουρκικών επιδιώξεων. Θα προχωρήσουμε αμέσως στις δικές μας εκτιμήσεις και στα δικά μας συμπεράσματα, βέβαια σε ένα γενικό πλαίσιο…

Περισσότερα

ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ – ΓΙΑ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΖΗΤΗΜΑ (ολόκληρο το άρθρο)

ΗΤΗΜΑ* (1844) 1. Bruno Bauer: Το εβραϊκό ζήτημα. Μπράουνσβαϊγκ, 1843. 2. Bruno Bauer: «Η ικανότητα των σύγχρονων Εβραίων και χριστιανών να ελευθερωθούν». Εικοσιένα φύλλα από την Ελβετία, Εκδ. Georg Herwegh, Ζυρίχη και Βίντερτουρ, 1843, σ. 56-71126. Ι Bruno Bauer: Το εβραϊκό ζήτημα. Μπράουνσβαϊγκ, 1843.

Οι Γερμανοί Εβραίοι ποθούν τη χειραφέτηση. Ποια χειραφέτηση ποθούν; Τη χειραφέτηση του πολίτη, την πολιτική χειραφέτηση. Ο Bruno Bauer τους απαντά: Κανείς στη Γερμανία δεν είναι πολιτικά χειραφετημένος. Εμείς οι ίδιοι είμαστε ανελεύθεροι. Πώς μπορούμε λοιπόν να σας απελευθερώσουμε; Εσείς οι Εβραίοι είστε εγωιστές όταν απαιτείτε μια ιδιαίτερη χειραφέτηση για εσάς, ως Εβραίους. Θα έπρεπε να εργαστείτε ως Γερμανοί για την πο- λιτική χειραφέτηση της Γερμανίας, ως άνθρωποι για την ανθρώπινη χειραφέτηση, και να μην αισθάνεστε το ιδιαίτερο είδος της καταπίεσης και της περιφρόνησης που αντιμετωπίζετε ως εξαίρεση από τον κανόνα, αλλά πολύ περισσότερο ως επιβεβαίωση του κανόνα. Ή μήπως απαιτούν οι Εβραίοι εξίσωση με τους χριστιανούς υπήκοους; Τότε αναγνωρίζουν το χριστιανικό κράτος ως δικαιωμένο, τότε αναγνωρίζουν την κυβέρνηση της γενικής υποδούλωσης. Γιατί τους δυσαρεστεί ο ειδικός ζυγός τους, όταν τους αρέσει ο γενικός ζυγός! Γιατί θα πρέπει ο Γερμανός να ενδιαφέρεται για την απελευθέρωση των Εβραίων, όταν ο Εβραίος δεν ενδιαφέρεται για την απελευθέρωση των Γερμανών; Το χριστιανικό κράτος γνωρίζει μόνο προνόμια. Ο Εβραίος κατέχει εντός αυτού του κράτους το προνόμιο να είναι Εβραίος. Έχει ως Εβραίος δικαιώματα που δεν έχουν οι χριστιανοί. Γιατί ποθεί δικαιώματα που δεν έχει και τα οποία απολαμβάνουν οι χριστιανοί! Όταν ο Εβραίος θέλει να χειραφετηθεί από το χριστιανικό κράτος, απαιτεί ότι το χριστιανικό κράτος πρέπει να εγκαταλείψει την θρησκευτική προκατάληψή του. Αυτός, [όμως,] ο Εβραίος, εγκαταλείπει τη θρησκευτική προκατάληψή του; Έχει, λοιπόν, το δικαίωμα να απαιτεί από κάποιον άλλο αυτή την παραίτηση από τη θρησκεία; Το χριστιανικό κράτος δεν μπορεί, σύμφωνα με την ουσία του, να χειραφετήσει τους Εβραίους· αλλά, προσθέτει ο Bauer, ο Εβραίος δεν μπορεί να χειραφετηθεί σύμφωνα με την ουσία του. Όσο το κράτος είναι χριστιανικό και ο Εβραίος είναι εβραϊκός, είναι και οι δύο εξίσου ανίκανοι τόσο να αποδώσουν όσο και να λάβουν χειραφέτηση.

Το χριστιανικό κράτος μπορεί να συμπεριφερθεί στον Εβραίο μόνο με τον τρόπο του χριστιανικού κράτους, δηλαδή με προνομιακό τρόπο, επιτρέποντας τη διάκριση του Εβραίου από τους υπόλοιπους υπηκόους, αλλά αφήνοντάς τον να αισθανθεί την πίεση των άλλων διακριτών σφαιρών, και μάλιστα τόσο πιο έντονα όσο ο Εβραίος βρίσκεται σε θρησκευτική αντίθεση προς την κυρίαρχη θρησκεία. ..

Περισσότερα

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Δημοσιεύουμε άρθρο γνώμης σχετικά με την γενικότερη εικόνα που παρουσιάζεται στο ζήτημα της φορολογίας στη χώρα μας:
Του Μανώλη Βασιλάκη
Mcs in statistics AUEB.
Μέλος του ιδρυτικού πυρήνα της Ενιαίας Αριστερής Κίνησης (ΕΝ.Α.Κ.)

Με βάση την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ για την φορολογία στην Ελλάδα πήρα το ερέθισμα για να δώσω μια εικόνα από τα στοιχεία που αυτή καταδεικνύει. Πιστεύω ότι πέρα από σκοπιμότητες πολιτικές ή δημοσιογραφικές πρέπει να φανεί η πραγματική εικόνα.
Στοιχείο πρώτο: Ποσοστό φορολογικών εσόδων ως προς το ΑΕΠ: 38,6% έναντι 34,3% μέσος όρος χωρών ΟΟΣΑ (αύξηση το 2016 2,2% έναντι 0,3% στο μ.ο. ΟΟΣΑ). Επισήμανση: Η χαμηλότερη τιμή αυτού του δείκτη ήταν το 2004 (με 29,9% έναντι 33% μ.ο. χωρών ΟΟΣΑ), και από τότε με κάποιες διακυμάνσεις, φτάσαμε το 2010 περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτά του μ.ο. χωρών του ΟΟΣΑ (32% έναντι 32,5%) και από το 2011 μέχρι σήμερα συνεχώς είμαστε πάνω από το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ. (γράφημα 1)…

Περισσότερα

ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ 2017 – ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΕΝΑΚ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 44η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ – ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ

44 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, η σημερινή Ελλάδα βυθίζεται μέρα με τη μέρα και βαθύτερα σε μία κατάσταση εθνικής εξάρτησης και εξόντωσης – εξαθλίωσης της εργατικής τάξης, των ευρύτερων λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας του τόπου.

44 χρόνια πριν, η εξέγερση του Νοέμβρη 1973 ήρθε ως συνέχεια άλλων μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων που είχαν γίνει στα χρόνια της αμερικανοκίνητης χούντας, των οποίων τέθηκε στην πρωτοπορία το οργανωμένο φοιτητικό κίνημα (κατάληψη Νομικής κ.α.) και αποτέλεσε τη κορύφωση του αντιδικτατορικού αγώνα, ενάντια και κόντρα στις συμβιβασμένες “λογικές” – πρακτικές των διάφορων ρεφορμιστικών -πολιτικάντικων – “ρεαλιστικών” ομάδων και πυροδότησε εξελίξεις που οδήγησαν τελικά στη πτώση της στρατιωτικής δικτατορίας.

Το μήνυμα που έρχεται στο παρών από το αγωνιστικό πλαίσιο του Πολυτεχνείου, έχει και σήμερα ιδιαίτερη βαρύτητα…

Περισσότερα

ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ “ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ” – Ο ΥΨΗΛΟΣ ΒΑΘΜΟΣ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ – ΟΙ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ (πολιτικό σχόλιο)

Πραγματικά εντυπωσιακός δεν είναι ο αριθμός των ψηφοφόρων στις κάλπες για τον αρχηγό της “κεντροαριστεράς” (φουσκωμένος η μη) .. Άλλωστε, και μόνο το άθροισμα των ψηφοφόρων ΠΑΣΟΚ – Ποταμιού στις τελευταίες εκλογές υπερβαίνει κατά πολύ τους συμμετέχοντες στις διαδικασίες του “νέου” φορέα .. Ωστόσο, όσοι παρατηρούσαν αντικειμενικά τις ζυμώσεις και τις τάσεις στην βάση του κόσμου, εντόπιζαν μια εξελισσόμενη κινητικότητα – ορισμένου βαθμού – συσπείρωσης και μερικής επανασυσπείρωσης – “επαναπατρισμού” πολιτών της λεγόμενης παλιάς εκλογικής βάσης του ΠΑΣΟΚ, μια διαδικασία που είχε σαν αφετηρία της την επίσημη μνημονιακή “στροφή” του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως την προδοσία του ξεκάθαρου μηνύματος – λαϊκής πολιτικής εντολής ρήξης με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα, στο Δημοψήφισμα του καλοκαιριού 2015 και την τεράστια λαϊκή απογοήτευση που δημιούργησε. Σε συνάρτηση με την αντιλαϊκή ταξική κυβερνητική πολιτική (λαϊκής εξαθλίωσης και εθνικής εξάρτησης) που δρομολογήθηκε μετά τις εκλογές – και – επιπλέον την κυβερνητική σύμπλευση των ΑΝΕΛ, που προκάλεσε και προκαλεί τακτικά τον “δημοκρατικό κόσμο”, δημιουργήθηκε ένα πολιτικό κλίμα διευκόλυνσης για την “κεντροαριστερή” ρητορική, όσο κενή περιεχομένου και αν είναι αυτή….

Περισσότερα

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ – 100 ΧΡΟΝΙΑ – ΕΝΑΣ ΔΡΟΜΟΣ ΑΝΟΙΧΤΟΣ – ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Β.Ι.ΛΕΝΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Σήμερα, 7 Νοέμβρη 2017 – ακριβώς 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση, ένα καταλυτικό ιστορικό γεγονός που δημιούργησε νέα δεδομένα στην εξέλιξη της ταξικής πάλης, που διαμόρφωσε μια νέα παγκόσμια πραγματικότητα, που σηματοδότησε και εξέφρασε την ιστορική δυνατότητα και αποστολή της εργατικής τάξης να πάρει την εξουσία και να δημιουργήσει μια νέα κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ένα νέο πολιτισμό. Μέσα στα περίπλοκα γεγονότα της ιστορικής εξέλιξης και της ίδιας της πάλης των τάξεων, της σκληρής αναμέτρησης του παλιού με το νέο, η Οκτωβριανή Επανάσταση ακτινοβολεί, ακριβώς σαν το μεγάλο γεγονός που άνοιξε το δρόμο στους λαούς και στους εργάτες του κόσμου και κάθε χώρας ξεχωριστά, για την πραγματοποίηση της μεγάλης επαναστατικής διεκδίκησης που αφορά την κατάργηση του συστήματος της αστικής ταξικής εκμετάλλευσης, την κατάργηση και συντριβή του δολοφονικού ιμπεριαλιστικού συστήματος και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνικής πραγματικότητας, της ειρήνης, της δημιουργίας, του πολιτισμού. Αυτός ο δρόμος της επανάστασης του Οχτώβρη είναι δρόμος ανοιχτός για τους λαούς, και το γεγονός αυτό “αναγκάζει” το ιμπεριαλιστικό – καπιταλιστικό σύστημα να οργανώνει ασταμάτητα τις δικές του αντεπαναστατικές και επικίνδυνες για την ανθρωπότητα, βάρβαρες μεθοδεύσεις, με στόχο την διατήρηση ενός συστήματος ξεπερασμένου ιστορικά. Στην επέτειο του Οχτώβρη, τα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ δημοσιεύουν ένα άρθρο του καθοδηγητή της πρώτης νικηφόρας εργατικής επανάστασης, του Β.Ι. ΛΕΝΙΝ, γραμμένο για την τέταρτη επέτειο της, στις 18 Οκτώβρη 1921.

Περισσότερα

ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ – ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ – ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΛΑΣ ΒΙΓΙΑΣ ( Σάντα Κλάρα 28 Δεκέμβρη 1959)

Αναδημοσιεύουμε στα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ μια ακόμα ομιλία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, χαρακτηριστική του τρόπου σκέψης και δράσης του μεγάλου επαναστάτη. Πρόκειται για μια ομιλία του στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Λας Βίγιας στην Σάντα Κλάρα της Κούβας, που έγινε στις 28 Δεκέμβρη 1959. Στο πλαίσιο της τελετής που έγινε στο Πανεπιστήμιο, απονεμήθηκε στον Τσε ο τίτλος του “επίτιμου διδάκτορα” της Παιδαγωγικής Σχολής, ενώ η ομιλία του Τσε αποτελεί ευκαιρία γι αυτόν, όπως δηλώνει, να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με “τον ρόλο του Πανεπιστημίου”.

Αγαπητοί συναγωνιστές, νέοι συνάδελφοι στην πανεπιστημιακή σύγκλητο και παλιοί συνάδελφοι στον αγώνα για την απελευθέρωση της Κούβας,

Θα πρέπει να ξεκινήσω την ομιλία μου λέγοντας ότι μπορώ να αποδεχθώ το πτυχίο που μου απονέμετε σήμερα, ως μια τιμητική διάκριση προς τον λαϊκό μας στρατό. Δεν θα μπορούσα να το αποδεχθώ ως άτομο. Και αυτό, για τον απλό λόγο ότι στη νέα Κούβα οτιδήποτε δεν είναι αυτό που διατείνεται ότι είναι στερείται οποιασδήποτε αξίας. Πως θα μπορούσα εγώ ως άτομο, ο Ερνέστο Γκεβάρα, να δεχθώ το βαθμό του επίτιμου διδάκτορα που μου απονεμήθηκε από την Παιδαγωγική Σχολή, αφού οι μόνες εμπειρίες που έχω ως παιδαγωγός είναι στην παιδαγωγική του αντάρτικου στρατοπέδου, της βρισιάς και της αγριάδας (χειροκροτήματα). Και πιστεύω ότι αυτά σίγουρα δεν θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε τήβεννο. Γι’ αυτό συνεχίζω να φοράω τη στολή του Αντάρτικου Στρατού, ακόμα και εδώ που ήρθα για να βρεθώ μπροστά σας, σε αυτή την Πανεπιστημιακή Σύγκλητο, στο όνομα, και εκ μέρους του στρατού μας. Αποδεχόμενος αυτόν τον τίτλο, ο οποίος είναι τιμή για όλους μας, θα ήθελα να παρουσιάσω και το μήνυμα μας, το μήνυμα ενός λαϊκού στρατού, ενός νικηφόρου στρατού…

Περισσότερα

ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΕΤΕΙΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ «ΟΧΙ» – ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Οκτώβρης 2017
“Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να
είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από
κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικά
παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του
λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.
Ν. Ζαχαριάδης – ιστορικό γράμμα 31/10/1940”
H φετινή επέτειος του «ΟΧΙ» του Ελληνικού λαού στον ιταλικό φασισμό και στην
φασιστική εισβολή – επιδρομή στην Ελλάδα, που εξελίχθηκε σε μια μεγάλη λαϊκή
νίκη με αποφασιστική σημασία, έχει ξεχωριστό νόημα και επικαιρότητα.
Έχουν περάσει πάνω από 70 χρόνια από τότε που ο ναζισμός-φασισμός ήττηθηκε
στρατιωτικά και όμως τόσες δεκαετίες μετά, σε ολόκληρη την Ευρώπη βιώνουμε
συστηματική άνοδο – αναβίωση του φασισμού – ρατσισμού και των “απόψεων” του.

Περισσότερα

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ “ΟΧΙ” – ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣ – ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Έχοντας εγκαθιδρύσει από το 1936, υπό την στενή εποπτεία του παλατιού και του βασιλιά Γεωργίου, ένα φασιστικό στρατοκρατικό καθεστώς στήριξης της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας – στη βάση της επίσημης δήλωσης του προς την πλουτοκρατία “δώστε λίγα για να σώσετε πολλά” – ο Μεταξάς και το καθεστώς του παρακολουθούσαν τις διεθνείς εξελίξεις, “ισορροπώντας” εναγώνια, ανάμεσα στην φασιστική – χιτλερική – αντικομμουνιστική ιδεολογία τους και την ισχυρή “παραδοσιακή” επιρροή και τον έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα εκείνης της εποχής. Το “όχι” του στους Ιταλό-φασίστες επιδρομείς, μετέωρο, αντιφατικό, δειλό, χωρίς πίστη, χωρίς στόχευση και προοπτικές. Ένα “όχι” εκβιασμένο από τα γεγονότα και την αδυσώπητη κίνηση της ιστορίας που σε κρίσιμες και αποφασιστικές περιόδους δεν κάνει χατίρια.. Η πατριωτική ανάταση του Ελληνικού λαού, η πίστη στην αντίσταση και στη νίκη, η γενική λαϊκή επιθυμία να αποκρουστεί νικηφόρα η εισβολή της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, έδωσαν το αληθινό περιεχόμενο στο ΟΧΙ που επιβεβαιώθηκε – με παλλαϊκή συστράτευση – στα πεδία των μαχών, οδηγώντας το φασιστικό – ναζιστικό άξονα στην πρώτη κρίσιμη στρατιωτική ήττα και ταπείνωση. Μερικούς μήνες αργότερα καθεστωτικοί στρατηγοί θα παρέδιναν “επίσημα” την Ελλάδα στους χιτλερικούς Γερμανούς και θα ξεκινούσε η εποχή της κατοχής και των κατοχικών κυβερνήσεων, των φασιστών δοσίλογων και της ηρωικής εποποιίας της εθνικής αντίστασης..
Στην άλλη όχθη, ο Νίκος Ζαχαριάδης έχοντας αγωνιστεί σταθερά και μαχητικά, ολόκληρη την δεκαετία του 1930, για την αποτροπή του πολέμου και την συγκρότηση ισχυρού αντιφασιστικού λαϊκού μετώπου, κρατούμενος στις φυλακές της Κέρκυρας και της ασφάλειας Αθηνών από τον Σεπτέμβρη του 1936…

Περισσότερα