ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ – ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ – ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΟΥ ΛΑΣ ΒΙΓΙΑΣ ( Σάντα Κλάρα 28 Δεκέμβρη 1959)

Αναδημοσιεύουμε στα ΝΕΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ μια ακόμα ομιλία του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, χαρακτηριστική του τρόπου σκέψης και δράσης του μεγάλου επαναστάτη. Πρόκειται για μια ομιλία του στο Κεντρικό Πανεπιστήμιο του Λας Βίγιας στην Σάντα Κλάρα της Κούβας, που έγινε στις 28 Δεκέμβρη 1959. Στο πλαίσιο της τελετής που έγινε στο Πανεπιστήμιο, απονεμήθηκε στον Τσε ο τίτλος του “επίτιμου διδάκτορα” της Παιδαγωγικής Σχολής, ενώ η ομιλία του Τσε αποτελεί ευκαιρία γι αυτόν, όπως δηλώνει, να εκφράσει τις απόψεις του σχετικά με “τον ρόλο του Πανεπιστημίου”.

Αγαπητοί συναγωνιστές, νέοι συνάδελφοι στην πανεπιστημιακή σύγκλητο και παλιοί συνάδελφοι στον αγώνα για την απελευθέρωση της Κούβας,

Θα πρέπει να ξεκινήσω την ομιλία μου λέγοντας ότι μπορώ να αποδεχθώ το πτυχίο που μου απονέμετε σήμερα, ως μια τιμητική διάκριση προς τον λαϊκό μας στρατό. Δεν θα μπορούσα να το αποδεχθώ ως άτομο. Και αυτό, για τον απλό λόγο ότι στη νέα Κούβα οτιδήποτε δεν είναι αυτό που διατείνεται ότι είναι στερείται οποιασδήποτε αξίας. Πως θα μπορούσα εγώ ως άτομο, ο Ερνέστο Γκεβάρα, να δεχθώ το βαθμό του επίτιμου διδάκτορα που μου απονεμήθηκε από την Παιδαγωγική Σχολή, αφού οι μόνες εμπειρίες που έχω ως παιδαγωγός είναι στην παιδαγωγική του αντάρτικου στρατοπέδου, της βρισιάς και της αγριάδας (χειροκροτήματα). Και πιστεύω ότι αυτά σίγουρα δεν θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε τήβεννο. Γι’ αυτό συνεχίζω να φοράω τη στολή του Αντάρτικου Στρατού, ακόμα και εδώ που ήρθα για να βρεθώ μπροστά σας, σε αυτή την Πανεπιστημιακή Σύγκλητο, στο όνομα, και εκ μέρους του στρατού μας. Αποδεχόμενος αυτόν τον τίτλο, ο οποίος είναι τιμή για όλους μας, θα ήθελα να παρουσιάσω και το μήνυμα μας, το μήνυμα ενός λαϊκού στρατού, ενός νικηφόρου στρατού…

Περισσότερα

ΤΟ ΚΑΘΑΡΟ “ΟΧΙ” – ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΗΣ – ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΝΙΚΗΣ – ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ

Έχοντας εγκαθιδρύσει από το 1936, υπό την στενή εποπτεία του παλατιού και του βασιλιά Γεωργίου, ένα φασιστικό στρατοκρατικό καθεστώς στήριξης της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας – στη βάση της επίσημης δήλωσης του προς την πλουτοκρατία “δώστε λίγα για να σώσετε πολλά” – ο Μεταξάς και το καθεστώς του παρακολουθούσαν τις διεθνείς εξελίξεις, “ισορροπώντας” εναγώνια, ανάμεσα στην φασιστική – χιτλερική – αντικομμουνιστική ιδεολογία τους και την ισχυρή “παραδοσιακή” επιρροή και τον έλεγχο της Μεγάλης Βρετανίας στην Ελλάδα εκείνης της εποχής. Το “όχι” του στους Ιταλό-φασίστες επιδρομείς, μετέωρο, αντιφατικό, δειλό, χωρίς πίστη, χωρίς στόχευση και προοπτικές. Ένα “όχι” εκβιασμένο από τα γεγονότα και την αδυσώπητη κίνηση της ιστορίας που σε κρίσιμες και αποφασιστικές περιόδους δεν κάνει χατίρια.. Η πατριωτική ανάταση του Ελληνικού λαού, η πίστη στην αντίσταση και στη νίκη, η γενική λαϊκή επιθυμία να αποκρουστεί νικηφόρα η εισβολή της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, έδωσαν το αληθινό περιεχόμενο στο ΟΧΙ που επιβεβαιώθηκε – με παλλαϊκή συστράτευση – στα πεδία των μαχών, οδηγώντας το φασιστικό – ναζιστικό άξονα στην πρώτη κρίσιμη στρατιωτική ήττα και ταπείνωση. Μερικούς μήνες αργότερα καθεστωτικοί στρατηγοί θα παρέδιναν “επίσημα” την Ελλάδα στους χιτλερικούς Γερμανούς και θα ξεκινούσε η εποχή της κατοχής και των κατοχικών κυβερνήσεων, των φασιστών δοσίλογων και της ηρωικής εποποιίας της εθνικής αντίστασης..
Στην άλλη όχθη, ο Νίκος Ζαχαριάδης έχοντας αγωνιστεί σταθερά και μαχητικά, ολόκληρη την δεκαετία του 1930, για την αποτροπή του πολέμου και την συγκρότηση ισχυρού αντιφασιστικού λαϊκού μετώπου, κρατούμενος στις φυλακές της Κέρκυρας και της ασφάλειας Αθηνών από τον Σεπτέμβρη του 1936…

Περισσότερα

28 ΟΧΤΩΒΡΗ 1940 – ΤΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΚΑΙ ΤΟ “ΟΧΙ” ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΗΣ 4ης ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Έχοντας εγκαθιδρύσει απο το 1936, υπό την στενή εποπτεία του παλατιού και του βασιλιά Γεωργίου, ένα φασιστικό – στρατοκρατικό καθεστώς στήριξης της εγχώριας οικονομικής ολιγαρχίας – στη βάση της επίσημης δήλωσης του προς την πλουτοκρατία “δώστε λίγα για να σώσετε πολλά” – ο Μεταξάς και το καθεστώς του παρακολουθούσαν τις διεθνείς εξελίξεις, “ισορροπώντας” εναγώνια, ανάμεσα στην φασιστική – χιτλερική – αντικομμουνιστική ιδεολογία τους και την ισχυρή “παραδοσιακή” επιρροή και έλεγχο της Μεγάλης.Βρετανίας στην Ελλάδα εκείνης της εποχής. Το “όχι” του στους Ιταλο-φασίστες επιδρομείς, μετέωρο, αντιφατικό, δειλό, χωρίς πίστη, χωρίς στόχευση και προοπτικές. Ένα “όχι” εκβιασμένο απο τα γεγονότα και την αδυσώπητη κίνηση της ιστορίας που σε κρίσιμες και αποφασιστικές περιόδους δεν κάνει χατίρια..Η πατριωτική ανάταση του Ελληνικού λαού, η πίστη στην αντίσταση και στη νίκη, η γενική λαϊκή επιθυμία να αποκρουστεί νικηφόρα η εισβολή της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, έδωσαν το αληθινό περιεχόμενο στο ΟΧΙ που επιβεβαιώθηκε – με παλλαϊκή συστράτευση – στα πεδία των μαχών, οδηγώντας το φασιστικό – ναζιστικό άξονα στην πρώτη κρίσιμη στρατιωτική ήττα και ταπείνωση. Μερικούς μήνες αργότερα καθεστωτικοί στρατηγοί θα παρέδειναν “επίσημα” την Ελλάδα στους χιτλερικούς Γερμανούς και θα ξεκινούσε η εποχή της κατοχής και των κατοχικών κυβερνήσεων, των φασιστών δοσίλογων και της ηρωικής εποποιίας της εθνικής αντίστασης..

Περισσότερα

ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΕΤΕΙΝΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ “ΟΧΙ” – ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΠΟ ΕΝΑΚ – ΠΟΡΕΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ

ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ «ΟΧΙ» – ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ – ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Οκτώβρης 2016
Έπαθλο για τον εργαζόμενο λαό και επιστέγασμα για το σημερινό του αγώνα πρέπει να είναι και θα είναι, μια καινούργια Ελλάδα της δουλειάς, της λευτεριάς, λυτρωμένη από κάθε ξενική ιμπεριαλιστική εξάρτηση και από κάθε εκμετάλλευση, μ’ ένα πραγματικά παλλαϊκό πολιτισμό.
Όλοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θάναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της. Οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου στέκουν στο πλευρό μας.
Ν. Ζαχαριάδης – ιστορικό γράμμα 31/10/1940
H φετινή επέτειος του «ΟΧΙ» του Ελληνικού λαού στον ιταλικό φασισμό και στην φασιστική εισβολή – επιδρομή στην Ελλάδα, που εξελίχθηκε σε μια μεγάλη λαϊκή νίκη με αποφασιστική σημασία, έχει ξεχωριστό νόημα και επικαιρότητα.
Έχουν περάσει πάνω από 70 χρόνια από τότε που ο ναζισμός-φασισμός ήττηθηκε στρατιωτικά και όμως τόσες δεκαετίες μετά, σε ολόκληρη την Ευρώπη βιώνουμε συστηματική άνοδο – αναβίωση του φασισμού – ρατσισμού και των “απόψεων” του.
Ο φασισμός δεν ήταν ποτέ ένα τοπικό φαινόμενο που αναπτύχθηκε σε δυο-τρεις χώρες. Ιστορικά, το εργατικό λαικό κίνημα αντιπάλεψε το φασισμό όπου και με όποια μορφή αναπτύχθηκε γιατί ο φασισμός πάντα αποτελούσε εχθρό των εργαζομένων και μηχανισμό για να τους διασπά και να στρέφει τον ένα ενάντια στον άλλο, προς συμφέρον πάντα της αστικής τάξης.

Περισσότερα

12 ΟΚΤΩΒΡΗ 1944 – ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ – Ο ΛΑΟΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΕΑΜΙΚΑ ΛΑΒΑΡΑ ΤΗΣ ΛΑΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ

Δώδεκα Οκτώβρη 1944, τα εναπομείνοντα τμήματα του χιτλερικού στρατού δίνουν τα τελευταία χτυπήματα στην Αθήνα και στον αγωνιζόμενο λαό της, κατεβάζουν την ναζιστική σημαία τους απο την Ακρόπολη και φεύγουν.. Ο λαός πανηγυρίζει στους δρόμους την λευτεριά, με τις σημαίες της εθνικής αντίστασης, με τα λάβαρα του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, αξιώνει την παραδειγματική τιμωρία των συνεργατών του κατακτητή, των προδοτών – των γερμανοφορεμένων εθνικιστών ναζιφασιστών – βασανιστών, αξιώνει την πραγμάτωση του αγώνα, την πραγματική Εθνική Ανεξαρτησία, την λαική κοινωνική δικαιοσύνη, την Λαοκρατία.

Περισσότερα